Freelance journaliste en blogster Kelly Deriemaeker kan 's nachts wakker liggen over de toekomst van de bladen: heeft ze binnen enkele jaren nog een job? Nu al is het soms knokken om budget. Anderzijds is ze zotcontent met haar freelance bestaan: op tijd aan de schoolpoort voor zoon Dexter, vrij om te werken wanneer zíj het wil. 

Deel Kelly haar passioneel
ondernemersverhaal met je vrienden.

Wat vind je het allerleukst aan freelancer zijn?

"Dat ik mijn eigen baas ben. Dat ik als freelancer zelf mijn onderwerpen kan aandragen en zo bijna alleen maar stukken kan maken waar ik enthousiast en blij over ben. Ik hou ook van mijn vrijheid: ik hoef niet ergens om 9u stipt toe te komen en mijn uren uit te zitten tot 17u. Ik hoef niet met een prikkloksysteem te werken. Het is ook de belangrijkste reden waarom ik nooit vast in dienst ben gegaan bij een redactie. Ik heb voorstellen gekregen maar ik sta te erg op mijn vrijheid om me naar die contracten, regels en bijhorende uren te willen conformeren.  Soms maak ik me zorgen om die vrijheidsdrang, meer in de zin dat die zo sterk is dat ik hoop dat mijn werk als freelancer nog lang kan blijven duren. Ik ben het zo gewoon om mijn eigen planningen te maken, vaak om 15u te stoppen om mijn zoon van school op te pikken, af en toe 's middags met een vriendin te gaan lunchen om vervolgens 's avonds enkele uren te werken.  Ik vrees dat ik niet meer functioneer in een vaste job, waar ik vakantie op voorhand moet aanvragen en toestemming moet krijgen om thuis te blijven wanneer mijn kind ziek is. Of waar ik opdrachten moet aannemen, ook al vind ik ze niet bij me passen of heb ik er minder voeling mee. 

Spaar je door jouw freelance bestaan veel tijd uit?

"Ontzettend veel. De efficiënte manier waarop ik met mijn tijd kan omgaan is één van de grootste voordelen van het freelancer zijn. Vergader ik, dan is dat enkel omdat het van zo'n meerwaarde is dat ik me er met plezier voor naar de andere kant van het land verplaats. Dan maak ik er een erezaak van om me goed voor te bereiden zodat de vergadering zo efficiënt mogelijk verloopt. Die efficiëntie past perfect bij mijn huidige leven maar impliceert ook een mindere betrokkenheid bij het grotere verhaal van de bladen waarvoor ik werk. Vroeger was ik meer bezig met 'een boekje' maken met een cover die klopt en themanummers in elkaar boksen. Nu lever ik zo goed mogelijke artikels af en daar stopt het. Ben ik eenmaal door de pampers heen, dan schat ik de kans groot dat ik terug naar een freelance bestaan ga waar de betrokkenheid groter is." 

Is er iets wat je 's nachts wel eens uit je slaap houdt? Op professioneel vlak dan.

"De toekomst van de bladen kan me wel eens 's nachts doen piekeren. Het gaat niet zo goed, dat is wel duidelijk vrees ik. De magazines verkopen jaar na jaar minder dan vroeger. Er zijn lichtpunten: zo zie je dat de sector zich wil vernieuwen en iedereen heel hard aan het nadenken is over alternatieven waarmee we met de bladen geld kunnen blijven verdienen. Maar ik heb het gevoel dat niemand echt weet naar welke richting we evolueren en welke oplossing de beste is. Het grootste probleem is de massa aan gratis content die op het internet voor iedereen beschikbaar is. Mensen hebben daardoor het idee van 'wil ik iets lezen, dan wil ik dat het gratis is'. Die ingesteldheid merk ik ook wanneer ik op mijn blog aankondig dat er een fijn artikel van ondergetekende datzelfde weekend in De Standaard Magazine te lezen valt. De eerste reactie is gegarandeerd:  "Waar kan ik dat artikel gratis lezen?" Dan denk ik :Hallloo-hoo, ik verdien wel mijn brood met schrijven. Allemaal goed en wel en heel fijn dat jullie gratis stukjes op mijn blog kunnen lezen, maar schrijven is ook mijn beroep waarmee ik geld verdien om mijn huis af te betalen en kinderen eten te geven."

Heb je een plan B?

"Niet echt eigenlijk. Ik schrijf gewoon zo graag. Sinds ik zelf in behandeling ben bij een psycholoog schiet het idee van zelf psychologe te zijn al eens door mijn hoofd. Het lijkt me een superboeiende job, maar anderzijds zou ik er jaren voor terug naar school moeten. Met mijn huidige leven en gezin is dat niet meer zo evident, dat is nu eenmaal de realiteit. Daarnaast heb ik het gevoel dat ik niet genoeg expertise heb om ooit -wanneer de journalistiek zou uitsterven- mezelf als consultant te profileren. Ik weet het niet, ik kan gewoon niet zo heel veel (lacht).  Ik kan je iets vertellen over de zoete aardappel, omdat ik me erin heb verdiept voor een stuk, over misosoep weet ik ook het één en het ander. Maar ik ben nooit de expert, ik weet van alles iets en van niets veel. Behalve over bloggen misschien, daar heb ik een boek over geschreven (het Blogboek) omdat ik het al jaren met bijzonder veel plezier doe."

Heb je een quote of mantra die jouw manier van leven inspireert of zelfs typeert?

"Het klinkt wat wollig maar het past echt perfect bij de manier waarop ik nu in het leven sta: "Het geheim van alles hebben, is het besef dat je het al hebt". Ik heb heel lang het gevoel gehad dat ik van alles en nog wat aan mezelf moest verbeteren, veranderen. Ik wilde om de zoveel tijd nog een betere versie van mezelf worden. Niet voor niets ben ik een fervente lijstjes-madam die zowel de professionele en privé to-do's voortdurend oplijst. Ik sta mezelf niet veel fouten toe. Maar het laatste jaar besef ik steeds vaker dat het er om draait te leren leven met wie je bent en content te zijn met wat je hebt." 

"Dat uit zich in alles. In mijn zelfbeeld, in niet meer te denken dat mijn leven perfect zal zijn wanneer ik dertig kilo slanker ben maar af te wegen of dat slankere lichaam wel de hoeveelheid energie en dat überstrenge dieet waard is. Ik consuminder ook, koop veel tweedehands en moet niet meer de allerlaatste nieuwe Iphone als eerste hebben. Heb ik geld gespaard en is de andere kapot: oké, dan kan het. Maar zonder is even goed. Dat verlaagt ook de druk om voortdurend veel te verdienen als zelfstandige. Rust in mijn hoofd.: dat klinkt wollig maar het is echt zo."

Meer info: Tales From The Crib
Interview en foto's: Katrien De Groef